اغلب مردم به دلیل قیمت مناسب این آلیاژ نسبت به نقره، ظروف مختلفی از قبیل گالشی (زیر استکان)، سینی، قندان و… زیورآلات زنانه ای مثل چلاب )چیزی شـبیه سـنجاق قفلی که زنان عرب شـیله (شـال سـیاه) خود را پس از پیچیدن به دور سر با این سنجاق به هم وصل می کردند)، دستبند، بازوبند، انگشـتر و حتـی خوصـه (نوعـی تکپـوش کـه بـا سـنگ های نیمـه قیمتـی ریـز مثـل فیروزه مشهد یا یاقوت سرخ که به اندازه عدس روی آن کار شده است) را به هنرمندان مندایی یا صابئی برای ساخت با ورشو سفارش می دادند. هـر سـاله بـا توجـه بـه فصل هـای گـرم سـال و یـا در هنـگام برداشـت محصـولات کشـاورزی، هنرمنـدان مینـاکار مندایـی سـفری سـه الـی پنـج مـاه بـه شـهرها و روسـتاهای مجـاور و اطـراف خـود داشـتند و بصـورت فروشـندگان محلـی، دست سازه های خود را می بردند و مردم نیز با توجه به سطح مالی خود، یکی از اقلام طلا، نقره یا ورشو را بر می گزیدند.
اما در این بین نیز، فروشـندگان محلی، دوره گردهایی هم بودند که بصورت ره گذری، سکه و یا دست سازه های ورشویی خود را با فریب و نیرنگ به بعنوان نقره به مردم می فروختند. کم کم با گذشت زمان و تغییر رنگ ورشو در مدت زمانـی کـم بـه رنـگ سـبز و از بیـن رفتـن ارزش مالـی آن و از سـویی بهتـر شـدن وضعیت مالی مردم، از اقبال عمومی به ورشو کاسته شد و هنرمندان مندایی نیز از ساخت زیورآلات ورشویی فاصله گرفتند. از دیگرعواملـی کـه باعـث شـد هنرمنـدان مندایـی سـاخت زیـورآلات ورشـویی را متوقف کنند عدم اجرای مینا بر روی ورشو بود. بدین ترتیب رفته رفته زرگران میناکار مندایی با این که از نبوغ فوق العاده ای در ورشوسازی برخوردار بودند اما از آن فاصله گرفتند و تمام تمرکز خود را بر روی هنر باستانی و اجدادی خود کـه یـادگار ایـام بین النهریـن بـود، قـرار دادنـد. ایـن تمرکـز باعـث شـد کـه بیـش از پیش هنر این هنرمندان بر روی طلا و نقره آشکار شود و به خلق آثاری جاودانه بیانجامد که حتی گذر زمان نیز از شکوه و زیبایی آن کم نکرده است بلکه به عنوان میراثی گرانبها نسل به نسل بر ارزش و اهمیت آن افزوده می شود.
اکنـون نیـز هنرمنـدان مندایـی علـی رغـم همـه مشـکلات موجـود، چـون نیـاکان خویش مسیر تاریخی و هنری خود را می پیمایند و علم طراحی روز را با تجربه پـدران خویـش بـا مهارتـی هـر چـه تمام تـر در قلـب طلا، بـا مینـای درخشـان خـود تلفیق نموده اند و آثاری بس زیبا، ظریف و باشکوه خلق می نمایند که اصالت مهم ترین شاخصه آن است. خلق آثاری بسیار باشکوه که قدرتمندانه قلب های عاشقان مینای صابئی را فتح می نماید و پرچم دار حفظ فرهنگ و هنر اصیل ایرانی درحوزه ی ساخت زیورآلات میناکاری برای بانوان ایران زمین می باشد.صنعت ورشو که کماکان و به سختی درحال گذران عمر خود می باشد چون ستاره ای رو به افول گشته که اگر چارهای اساسی برای آن اندیشیده نشود، یاد و نامش به خاطره ها می پیوندد. به امید آن روز که همه هنرهای اصیل ایرانی در سرزمین باشکوه مان ایران که مهد تمدن و فرهنگ است، جاودانه و پایدار، به حیات خویش ادامه دهند.
