تمامی حقوق این مقاله برای گروه نشریات تخصصی طلا و جواهر ایران و نویسنده اثر جناب آقای بهرام زهرونی محفوظ است. بازنشر این مطلب صرفاً با ذکر منبع، لینک فعال به مقاله و نام نویسنده مجاز میباشد. برای خواندن مطلب کامل به مجله طلاوجواهر شماره 127 صفحه 50 مراجعه فرمایید.
ساعــت و مینــای جــاودان
تکنیـک ها و اصالــت هنــر
میناکاری صفحه ساعت، به عنوان یکی از کهن ترین و اصیل ترین هنرهای دسـتی در عرصـه ی صنعـت ساعت سـازی، جایگاهـی ویـژه و منحصـر به فـرد دارد. در جهـان سـاعت های لوکـس و لاکچـری، به کارگیـری هنـر ظریـف و ارزشمند میناکاری نه تنها نشانه ی مهارت بالای سازنده است، بلکه به عنوان نمادی از اصالت و شـکوه هنری به شـمار می آید. منابع تخصصی صنعت ساعت سازی میناکاری را به عنوان یکی از قدیمی ترین، پیچیده ترین و در عین حال گرانقیمت ترین شاخه های هنری این حوزه معرفی کرده اند که توانسته است طی قرون متمادی، همواره جایگاه خود را در میان هنرهای زینتـی حفـظ کنـد و به عنـوان گوهـری بی بدیـل در طراحـی و تزئیـن صفحـات ساعت های فاخر مطرح گردد.
تنـوع تکنیک هـای مینـاکاری در طراحـی صفحـات سـاعت بسـیار گسـترده و متنوع است. از مهم ترین و برجسته ترین روش های به کار رفته در این هنر می توان به موارد زیر اشاره کرد:
– میناکاری گراند فئو(Grand Feu)
– میناکاری خانه بندی یا کلوازون(Cloisonné)
– میناکاری شاپل ِوه(Champlevé)
– میناکاری فلینکه(Flinqué)
– میناکاری نقاشی(Painting Enamel)
هـر یـک از ایـن تکنیک هـا بـا اسـتفاده از ابزارهـای خـاص، شـرایط فیزیکـی ویـژه و ظرافت هـای فنـی منحصـر بـه فـرد، جلـوهای خـاص بـه صفحـه سـاعت می بخشند که در ادامه مقاله به بررسی جامع و تخصصی هر یک خواهیم پرداخت.
بخشی از مقاله جناب آقای بهرام زهرونی، برای خواندن مقاله کامل به مجله طلاوجواهر شماره 127 مراجعه فرمایید.
