از طرح تا تجسم؛ روایتی از ذهن خلاق یک معمار
معماری، تعهد، نیکاندیشی
در این شماره از مجله، به زندگی حرفهای و اندیشههای خلاق مهندس شراره رضوی محمودآبادی، معمار معاصر و فعال اجتماعی ایران، پرداختیم. او که فارغالتحصیل کارشناسی ارشد معماری از دانشگاه تهران است، تلفیقی هوشمندانه از دانش، هنر و مسئولیتپذیری اجتماعی را در مسیر حرفهای خود پی گرفته است.
شراره رضوی پیشتر از دانشگاه شهید بهشتی در رشته مهندسی پزشکی فارغالتحصیل شده بود؛ اما شور درونیاش به هنر، او را به دنیای نقاشی و معماری داخلی کشاند. پس از کسب تجربیات ارزشمند در این زمینه، در سال ۱۳۸۵ بار دیگر به دانشگاه بازگشت و وارد دانشکده معماری شد. کسب رتبه نخست کارشناسی و پایاننامه برتر کارشناسی ارشد گواهی بر این مدعاست.
فعالیتهای او فراتر از طراحی پروژههای معماری مسکونی، اداری و ورزشی است و شامل مشارکت گسترده در عرصههای فرهنگی، هنری و پژوهشی میشود. آثار، نمایشگاهها و مقالات علمی او، تصویری جامع از نقش وی در شکلدهی معماری معاصر ایران ارائه میدهد.
تعهد اجتماعی شراره رضوی یکی از وجوه قابل توجه شخصیت حرفهای اوست؛ مشارکت در پروژههای زیباسازی شهری، بهسازی فضاهای آموزشی برای توانیابان و ایجاد پویایی اجتماعی، نشان از نگاه چندبعدی او به نقش معمار به عنوان طراح و کنشگر فرهنگی دارد. شراره رضوی محمودآبادی نمونهای بارز از ترکیب هنر، علم و مسئولیت اجتماعی در معماری امروز ایران است.
روایت سردر جاودانه
«سردر دانشگاه تهران» همچون امضایی از شکوه دانایی بر پیشانی شهر، ورودی نمادین به کهنترین دانشگاه مدرن ایران و نشانی از هویت فرهنگی و علمی کشور است. این سردر پس از ۲۶ سال جایگزین سردر اولیه شد و در گذر زمان به یکی از شاخصترین نشانههای آموزش عالی ایران تبدیل شد.
در سال ۱۳۴۳، مسابقهای برای طراحی سردر جدید برگزار شد و طرح آرشیتکت جوان «کوروش فرزامی» برگزیده شد. محاسبات سازه را «سیمون سرکیسیان» بر عهده داشت و ساخت آن در سال ۱۳۴۸ به پایان رسید. این اثر در ۱۸ آبان ۱۳۷۸ با شماره ۲۴۴۵ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید و در دهه نود نیز مرمت شد.
سردر دانشگاه تهران با ساختار بتن مسلح اکسپوز، مفاهیم عمیق فرهنگی و فلسفی را با الهام از معماری ایرانی بیان کرده است. در بطن این اثر، دو روایت پرمعنا جاری است: بالهای گشوده دو پرنده که کنایهای از پرواز انسان به سوی علم و معرفت با دو بال خرد و دانشاند و کتابی گشوده که نماد دانایی و ترویج دانش است.
جشن نود سالگی دانشگاه تهران، ایده خلق اثری ماندگار را برای روایت این نماد تاریخی پدید آورد. با الهام از سنت دانشگاههای معتبر جهان در طراحی انگشترهای نمادین، سردر دانشگاه تهران به عنوان بهترین گزینه برای طراحی یک انگشتر انتخاب شد. این انگشتر با کمترین دخل و تصرف در فرم اصلی بنا طراحی شد تا روایتگر هویت، افتخار و شکوه دانشگاه تهران باشد؛ روایتی از خرد که به زیور نشسته است.
برای مطالعه مطلب کامل به مجله طلا و جواهر، شماره ۱۲۷ مراجعه فرمایید.
